Vanaf 2027 wordt een zakelijke personenauto met uitstoot die ook prive of voor woon-werkverkeer mag worden gebruikt een stuk duurder voor de werkgever. Deze extra belasting wordt vaak pseudoheffing genoemd. De officiele naam is pseudo-eindheffing.
Het klinkt als een fiscale term waar je later wel naar kijkt. Toch is dit precies zo’n wijziging die nu al invloed heeft op leasekeuzes, autoregelingen en vervangingsplannen. Een contract dat je vandaag afsluit, loopt vaak door tot ver na 1 januari 2027.
Wat is de pseudo-eindheffing?
De pseudo-eindheffing is een extra loonheffing voor de werkgever. Je betaalt deze als je vanaf 1 januari 2027 een personenauto met CO2-uitstoot aan een werknemer ter beschikking stelt en die auto ook prive of voor woon-werkverkeer gebruikt mag worden.
Het gaat niet alleen om benzine- en dieselauto’s. Ook een gewone hybride en een plug-inhybride hebben uitstoot en vallen dus onder de maatregel. Alleen een auto zonder CO2-uitstoot, zoals een volledig elektrische auto of waterstofauto, blijft buiten deze heffing.
Belangrijk: woon-werkverkeer telt voor deze nieuwe heffing als privegebruik. Dat is anders dan bij de normale bijtelling.
Wanneer geldt de heffing wel en wanneer niet?
| Situatie | Pseudo-eindheffing vanaf 2027 |
|---|---|
| Benzine-, diesel- of hybride personenauto met toegestaan privegebruik | Ja |
| Auto mag alleen zakelijk worden gebruikt, zonder woon-werkverkeer | Nee, mits het verbod echt wordt nageleefd en aantoonbaar is |
| Volledig elektrische personenauto | Nee |
| Bestelauto die als bestelauto is geregistreerd | In beginsel niet; de maatregel richt zich op personenauto’s |
| Auto van een ondernemer zonder personeel in de inkomstenbelasting | Niet voor het eigen gebruik; de maatregel loopt via de loonheffing |
| Auto van een dga via de bv | In beginsel wel: de dga is werknemer van de bv |
Een busje is fiscaal niet automatisch een bestelauto. Een personenbus kan bij de RDW als personenauto zijn geregistreerd. Controleer daarom de voertuigcategorie op kenteken in plaats van alleen naar het model te kijken.
Wat kost het?
Voor een auto tot en met 25 jaar oud bedraagt de heffing 12% van de cataloguswaarde per jaar. Voor oudere auto’s geldt 12% van de waarde in het economisch verkeer. De werkgever betaalt dit bedrag via de loonheffing en mag het niet doorbelasten aan de werknemer.
Voorbeeld: bij een cataloguswaarde van EUR 50.000 is de pseudo-eindheffing EUR 6.000 per jaar. Dat is gemiddeld EUR 500 per maand, boven op de normale autokosten.
Die EUR 500 zie je niet terug in het leasetarief. Als je alleen de leasefactuur vergelijkt, lijkt een auto met uitstoot daardoor goedkoper dan hij vanaf 2027 werkelijk is. Neem de heffing dus mee in de TCO-berekening.
De bijtelling blijft gewoon bestaan
De pseudo-eindheffing komt niet in de plaats van de bijtelling. De werknemer kan nog steeds bijtelling krijgen voor privegebruik. De werkgever krijgt daar vanaf 2027 de pseudo-eindheffing bovenop.
Ook de grens van maximaal 500 privekilometers werkt anders. Een werknemer kan voor de gewone bijtelling aantonen dat hij op kalenderjaarbasis niet meer dan 500 kilometer prive rijdt. Maar als woon-werkverkeer is toegestaan, kan de werkgever alsnog met de pseudo-eindheffing te maken krijgen. Een Verklaring geen privegebruik auto is daarom niet automatisch voldoende om deze nieuwe werkgeversheffing te voorkomen.
Hoe zit het met bestaande auto’s?
Voor personenauto’s met uitstoot die dezelfde werkgever voor 1 januari 2027 al aan werknemers ter beschikking heeft gesteld, geldt overgangsrecht. De pseudo-eindheffing gaat voor die auto’s in vanaf 17 september 2030.
Dat geeft tijd, maar geen reden om niets te doen. Een nieuw contract, een andere werkgever of een andere voertuigregistratie kan de beoordeling veranderen. Leg daarom per voertuig vast wanneer het voor het eerst ter beschikking is gesteld, aan wie en onder welke gebruiksafspraken.
Wat kun je nu al regelen?
- Breng alle personenauto’s in kaart. Noteer kenteken, cataloguswaarde, CO2-uitstoot, contracteinddatum en datum van eerste terbeschikkingstelling.
- Controleer de autoregeling. Is privegebruik toegestaan? En hoe is woon-werkverkeer vastgelegd?
- Bereken de TCO opnieuw voor contracten die in of na 2027 lopen. Zet de pseudo-eindheffing als aparte kostenregel in het model.
- Vergelijk uitstootvrije alternatieven op inzetbaarheid, laadtijd, praktijkbereik en laadkosten. Alleen ‘elektrisch is duurder in aanschaf’ zegt te weinig.
- Maak een laadplan. Zonder passende laadmogelijkheden is een elektrische auto op papier goed geregeld, maar in de praktijk niet.
- Richt controle in als auto’s uitsluitend zakelijk gebruikt mogen worden. Alleen een tekst in het personeelshandboek is geen sluitend bewijs.
De grootste fout is wachten tot de eerste heffing in 2027. Dan liggen veel contracten al vast. Wie nu per voertuig rekent, kan vervanging, gebruiksafspraken en laadvoorzieningen nog rustig plannen.
Geen standaardantwoord voor ieder wagenpark
Alles direct vervangen door elektrisch is niet altijd nodig of praktisch. Andersom is doorgaan met dezelfde voertuigen zonder doorrekening ook geen plan. De juiste keuze hangt af van kilometrage, inzet, laadmogelijkheden, contractduur en de momenten waarop auto’s het wagenpark verlaten.
DeAutoHulp.nl brengt die gegevens bij elkaar en maakt zichtbaar wat een keuze per maand en over de volledige looptijd betekent. Niet ingewikkelder dan nodig, maar wel goed onderbouwd.
